W spółce jawnej nawet wkład (aport) do spółki może przybrać postać wykonywania pracy (usług), ściślej: wniesienia usług, nie muszą to być zatem w każdym przypadku trwałe składniki majątkowe. Wkłady do spółki mogą też polegać na udostępnieniu spółce wiedzy fachowej wspólnika (zob. orz. SN z 29.7.1929 r.). Wspólnik nie jest uprawniony ani obowiązany do podwyższenia umówionego wkładu do spółki, zob. art. 104 KH. Każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu (art. 105 § 1 KH). W literaturze podkreśla się, że „ustawa nie wymaga wniesienia ani nie premiuje wspólnika wnoszącego do spółki wkłady kapitałowe”. Przeciwnie, wspólnik, który wniósł tytułem wkładu tylko swą pracę, w razie wątpliwości nie uczestniczy w stratach (art. 105 § 2 KH)”-^. Sołtysiński, w: Sołtysiński, Szajkowski, Szwaja, Komentarz, t. I, s. 498.

To wspólnicy są również podmiotami podatku dochodowego (ściślej: obowiązku podatkowego) od dochodów z tego źródła przychodów, tzn. prowadzenia przedsiębiorstwa przez spółkę jawną. Sama spółka, co najwyżej, może być jedynie płatnikiem tego podatku.